Authors/Aristotle/metaphysics/l6/c3: Difference between revisions

From The Logic Museum
< Authors‎ | Aristotle‎ | metaphysics‎ | l6
Jump to navigation Jump to search
m (Text replace - "{{bk\|(.*)}}" to "{{a|bk$1|↵}}")
 
Line 1: Line 1:
==Chapter 3==
==Chapter 3==
{| border=1 cellpadding=10
{| border=1 cellpadding=10
!valign = top width=45%|Latin
!valign = top width=30%|Greek
!valign = top width=55%|English
!valign = top width=30%|Latin
!valign = top width=40%|English
|- valign = top
|- valign = top
|ὅτι δ᾽ εἰσὶν ἀρχαὶ καὶ αἴτια γενητὰ καὶ φθαρτὰ [30] ἄνευ τοῦ γίγνεσθαι καὶ φθείρεσθαι, φανερόν. εἰ γὰρ μὴ τοῦτ᾽, ἐξ ἀνάγκης πάντ᾽ ἔσται, εἰ τοῦ γιγνομένου καὶ φθειρομένου μὴ κατὰ συμβεβηκὸς αἴτιόν τι ἀνάγκη εἶναι. πότερον γὰρ ἔσται τοδὶ ἢ οὔ; ἐάν γε τοδὶ γένηται: εἰ δὲ μή, οὔ. τοῦτο δὲ ἐὰν ἄλλο. καὶ οὕτω δῆλον ὅτι ἀεὶ χρόνου ἀφαιρουμένου ἀπὸ πεπερασμένου χρόνου ἥξει ἐπὶ τὸ νῦν, [1027β] [1] ὥστε ὁδὶ ἀποθανεῖται [νόσῳ ἢ] βίᾳ, ἐάν γε ἐξέλθῃ: τοῦτο δὲ ἐὰν διψήσῃ: τοῦτο δὲ ἐὰν ἄλλο: καὶ οὕτως ἥξει εἰς ὃ νῦν ὑπάρχει, ἢ εἰς τῶν γεγονότων τι. οἷον ἐὰν διψήσῃ: τοῦτο δὲ εἰ ἐσθίει δριμέα: [5] τοῦτο δ᾽ ἤτοι ὑπάρχει ἢ οὔ: ὥστ᾽ ἐξ ἀνάγκης ἀποθανεῖται ἢ οὐκ ἀποθανεῖται. ὁμοίως δὲ κἂν ὑπερπηδήσῃ τις εἰς τὰ γενόμενα, ὁ αὐτὸς λόγος: ἤδη γὰρ ὑπάρχει τοῦτο ἔν τινι, λέγω δὲ τὸ γεγονός: ἐξ ἀνάγκης ἄρα πάντα ἔσται τὰ ἐσόμενα, οἷον τὸ ἀποθανεῖν τὸν ζῶντα: ἤδη γάρ τι γέγονεν, [10] οἷον τὰ ἐναντία ἐν τῷ αὐτῷ. ἀλλ᾽ εἰ νόσῳ ἢ βίᾳ, οὔπω, ἀλλ᾽ ἐὰν τοδὶ γένηται. δῆλον ἄρα ὅτι μέχρι τινὸς βαδίζει ἀρχῆς, αὕτη δ᾽ οὐκέτι εἰς ἄλλο.
|{{p|130}} <span id=c3></span>''Quod autem sint principia'' et causae generabilia et {{a|bk1027a30|↵}} corruptibilia sine generari et corrumpi, palam. Si enim non hoc, ex necessitate omnia erunt, si eius quod fit et corrumpitur non secundum accidens causam aliquam necesse est esse. Vtrum enim erit hoc aut non? Si hoc fiat; si autem non, non. Hoc autem si aliud. Et ita manifestum quia semper tem{{a|bk1027b1|↵}}pore ablato a finito tempore veniet usque ad nunc. Quare hic moritur infirmitate aut vi, si exit; hoc autem si sitit; sed hoc si aliud; et ita veniet ad quod nunc est, aut in factorum {{a|bk1027b5|↵}} aliquid; ut si sitit; hoc autem si comedit mordicantia; sed hoc aut est aut non; quare ex necessitate morietur aut non morietur. Similiter autem et si supersiliat aliquis ad facta, eadem ratio; iam enim est hoc in aliquo, dico autem factum. Ex necessitate ergo omnia erunt quae futura, ut moriturum {{a|bk1027b10|↵}} fore viventem; iam enim aliquid factum est, ut contraria in eodem corpore. Sed si infirmitate aut vi, nondum, nisi hoc factum fuerit.  
|{{p|130}} <span id=c3></span>''Quod autem sint principia'' et causae generabilia et {{a|bk1027a30|↵}} corruptibilia sine generari et corrumpi, palam. Si enim non hoc, ex necessitate omnia erunt, si eius quod fit et corrumpitur non secundum accidens causam aliquam necesse est esse. Vtrum enim erit hoc aut non? Si hoc fiat; si autem non, non. Hoc autem si aliud. Et ita manifestum quia semper tem{{a|bk1027b1|↵}}pore ablato a finito tempore veniet usque ad nunc. Quare hic moritur infirmitate aut vi, si exit; hoc autem si sitit; sed hoc si aliud; et ita veniet ad quod nunc est, aut in factorum {{a|bk1027b5|↵}} aliquid; ut si sitit; hoc autem si comedit mordicantia; sed hoc aut est aut non; quare ex necessitate morietur aut non morietur. Similiter autem et si supersiliat aliquis ad facta, eadem ratio; iam enim est hoc in aliquo, dico autem factum. Ex necessitate ergo omnia erunt quae futura, ut moriturum {{a|bk1027b10|↵}} fore viventem; iam enim aliquid factum est, ut contraria in eodem corpore. Sed si infirmitate aut vi, nondum, nisi hoc factum fuerit.  


Line 9: Line 12:


|- valign = top
|- valign = top
|ἔσται οὖν ἡ τοῦ ὁπότερ᾽ ἔτυχεν αὕτη, καὶ αἴτιον τῆς γενέσεως αὐτῆς ἄλλο οὐθέν.
|''Palam ergo quia usque ad aliquod'' vadit principium, hoc autem non adhuc ad aliud. Erit ergo quod eius quod utcumque evenit ipsum, et causa generationis ipsius nulla.  
|''Palam ergo quia usque ad aliquod'' vadit principium, hoc autem non adhuc ad aliud. Erit ergo quod eius quod utcumque evenit ipsum, et causa generationis ipsius nulla.  


Line 14: Line 19:


|- valign = top
|- valign = top
|ἀλλ᾽ εἰς ἀρχὴν ποίαν καὶ αἴτιον ποῖον ἡ ἀναγωγὴ ἡ [15] τοιαύτη, πότερον ὡς εἰς ὕλην ἢ ὡς εἰς τὸ οὗ ἕνεκα ἢ ὡς εἰς τὸ κινῆσαν, μάλιστα σκεπτέον.
|''Sed ad principium quale'' et causam qualem reductio {{a|bk1027b15|↵}} talis, utrum ut ad materiam aut ut ad id quod cuius gratia aut ut ad movens, maxime perscrutandum.
|''Sed ad principium quale'' et causam qualem reductio {{a|bk1027b15|↵}} talis, utrum ut ad materiam aut ut ad id quod cuius gratia aut ut ad movens, maxime perscrutandum.


Line 21: Line 28:
<noinclude>
<noinclude>
==Notes==
==Notes==
{{reflist}}
{{reflist}}</noinclude>
</noinclude>

Latest revision as of 17:49, 21 February 2015

Chapter 3

Greek Latin English
ὅτι δ᾽ εἰσὶν ἀρχαὶ καὶ αἴτια γενητὰ καὶ φθαρτὰ [30] ἄνευ τοῦ γίγνεσθαι καὶ φθείρεσθαι, φανερόν. εἰ γὰρ μὴ τοῦτ᾽, ἐξ ἀνάγκης πάντ᾽ ἔσται, εἰ τοῦ γιγνομένου καὶ φθειρομένου μὴ κατὰ συμβεβηκὸς αἴτιόν τι ἀνάγκη εἶναι. πότερον γὰρ ἔσται τοδὶ ἢ οὔ; ἐάν γε τοδὶ γένηται: εἰ δὲ μή, οὔ. τοῦτο δὲ ἐὰν ἄλλο. καὶ οὕτω δῆλον ὅτι ἀεὶ χρόνου ἀφαιρουμένου ἀπὸ πεπερασμένου χρόνου ἥξει ἐπὶ τὸ νῦν, [1027β] [1] ὥστε ὁδὶ ἀποθανεῖται [νόσῳ ἢ] βίᾳ, ἐάν γε ἐξέλθῃ: τοῦτο δὲ ἐὰν διψήσῃ: τοῦτο δὲ ἐὰν ἄλλο: καὶ οὕτως ἥξει εἰς ὃ νῦν ὑπάρχει, ἢ εἰς τῶν γεγονότων τι. οἷον ἐὰν διψήσῃ: τοῦτο δὲ εἰ ἐσθίει δριμέα: [5] τοῦτο δ᾽ ἤτοι ὑπάρχει ἢ οὔ: ὥστ᾽ ἐξ ἀνάγκης ἀποθανεῖται ἢ οὐκ ἀποθανεῖται. ὁμοίως δὲ κἂν ὑπερπηδήσῃ τις εἰς τὰ γενόμενα, ὁ αὐτὸς λόγος: ἤδη γὰρ ὑπάρχει τοῦτο ἔν τινι, λέγω δὲ τὸ γεγονός: ἐξ ἀνάγκης ἄρα πάντα ἔσται τὰ ἐσόμενα, οἷον τὸ ἀποθανεῖν τὸν ζῶντα: ἤδη γάρ τι γέγονεν, [10] οἷον τὰ ἐναντία ἐν τῷ αὐτῷ. ἀλλ᾽ εἰ νόσῳ ἢ βίᾳ, οὔπω, ἀλλ᾽ ἐὰν τοδὶ γένηται. δῆλον ἄρα ὅτι μέχρι τινὸς βαδίζει ἀρχῆς, αὕτη δ᾽ οὐκέτι εἰς ἄλλο. ƿ Quod autem sint principia et causae generabilia et ↵ corruptibilia sine generari et corrumpi, palam. Si enim non hoc, ex necessitate omnia erunt, si eius quod fit et corrumpitur non secundum accidens causam aliquam necesse est esse. Vtrum enim erit hoc aut non? Si hoc fiat; si autem non, non. Hoc autem si aliud. Et ita manifestum quia semper tem↵pore ablato a finito tempore veniet usque ad nunc. Quare hic moritur infirmitate aut vi, si exit; hoc autem si sitit; sed hoc si aliud; et ita veniet ad quod nunc est, aut in factorum ↵ aliquid; ut si sitit; hoc autem si comedit mordicantia; sed hoc aut est aut non; quare ex necessitate morietur aut non morietur. Similiter autem et si supersiliat aliquis ad facta, eadem ratio; iam enim est hoc in aliquo, dico autem factum. Ex necessitate ergo omnia erunt quae futura, ut moriturum ↵ fore viventem; iam enim aliquid factum est, ut contraria in eodem corpore. Sed si infirmitate aut vi, nondum, nisi hoc factum fuerit. Chapter 3. That there are principles and causes which are generable and destructible without ever being in course of being generated or destroyed, is obvious. For otherwise all things will be of necessity, since that which is being generated or destroyed must have a cause which is not accidentally its cause. Will A exist or not? It will if B happens; and if not, not. And B will exist if C happens. And thus if time is constantly subtracted from a limited extent of time, one will obviously come to the present. [27b] This man, then, will die by violence, if he goes out; and he will do this if he gets thirsty; and he will get thirsty if something else happens; and thus we shall come to that which is now present, or to some past event. For instance, he will go out if he gets thirsty; and he will get thirsty if he is eating pungent food; and this is either the case or not; so that he will of necessity die, or of necessity not die. And similarly if one jumps over to past events, the same account will hold good; for this – I mean the past condition – is already present in something. Everything, therefore, that will be, will be of necessity; e.g. it is necessary that he who lives shall one day die; for already some condition has come into existence, e.g. the presence of contraries in the same body. But whether he is to die by disease or by violence is not yet determined, but depends on the happening of something else.
ἔσται οὖν ἡ τοῦ ὁπότερ᾽ ἔτυχεν αὕτη, καὶ αἴτιον τῆς γενέσεως αὐτῆς ἄλλο οὐθέν. Palam ergo quia usque ad aliquod vadit principium, hoc autem non adhuc ad aliud. Erit ergo quod eius quod utcumque evenit ipsum, et causa generationis ipsius nulla. Clearly then the process goes back to a certain starting-point, but this no longer points to something further. This then will be the starting-point for the fortuitous, and will have nothing else as cause of its coming to be.
ἀλλ᾽ εἰς ἀρχὴν ποίαν καὶ αἴτιον ποῖον ἡ ἀναγωγὴ ἡ [15] τοιαύτη, πότερον ὡς εἰς ὕλην ἢ ὡς εἰς τὸ οὗ ἕνεκα ἢ ὡς εἰς τὸ κινῆσαν, μάλιστα σκεπτέον. Sed ad principium quale et causam qualem reductio ↵ talis, utrum ut ad materiam aut ut ad id quod cuius gratia aut ut ad movens, maxime perscrutandum. But to what sort of starting-point and what sort of cause we thus refer the fortuitous – whether to matter or to the purpose or to the motive power, must be carefully considered.

Notes