Authors/Ockham/Summa Logicae/Book III-3/Chapter 20 - Revision history

Ragnarr49 at 10:46, 26 April 2025

2025-04-26T10:46:01Z

← Older revision		Revision as of 05:46, 26 April 2025
Line 73:		Line 73:
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Similiter, `habere tres angulos aequales duobus rectis' dicitur esse passio trianguli, et tamen haec non est necessaria `triangulus habet tres' etc.. Unde breviter dicendo: frequenter per tales propositiones quae ponuntur necessariae intelliguntur propositiones condicionales vel propositiones de possibili vel aequivalentes eis, quae necessariae sunt.		\|Similiter, `habere tres angulos aequales duobus rectis' dicitur esse passio trianguli, et tamen haec non est necessaria `triangulus habet tres' etc.. Unde breviter dicendo: frequenter per tales propositiones quae ponuntur necessariae intelliguntur propositiones condicionales vel propositiones de possibili vel aequivalentes eis, quae necessariae sunt.
	\|Similarly, 'having three angles equal to two right angles' is said to be an attribute of a triangle, and yet this is not necessary: 'a triangle has three' etc. Hence, briefly speaking, frequently by such propositions which are considered necessary are meant conditional propositions or propositions ~~about the possible~~ or equivalent to those that are necessary.		\|Similarly, 'having three angles equal to two right angles' is said to be an attribute of a triangle, and yet this is not necessary: 'a triangle has three' etc. Hence, briefly speaking, frequently by such propositions which are considered necessary are meant conditional propositions or propositions de possibili or equivalent to those that are necessary.
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Ali{{p\|677}}quando autem accipitur proprium stricte, et sic definitur prius, quod est `necessario praedicabile' etc.. Et si quaeratur an proprium sive passio possit esse sine suo subiecto, dicendum est quod de virtute sermonis debet concedi quod subiectum potest esse naturaliter sine sua propria passione et similiter propria passio potest esse sine suo subiecto, quia passio non est nisi intentio sive conceptus animae vel signum ad placitum institutum.		\|Ali{{p\|677}}quando autem accipitur proprium stricte, et sic definitur prius, quod est `necessario praedicabile' etc.. Et si quaeratur an proprium sive passio possit esse sine suo subiecto, dicendum est quod de virtute sermonis debet concedi quod subiectum potest esse naturaliter sine sua propria passione et similiter propria passio potest esse sine suo subiecto, quia passio non est nisi intentio sive conceptus animae vel signum ad placitum institutum.

Ragnarr49 at 16:51, 30 March 2025

2025-03-30T16:51:18Z

Show changes

Ragnarr49 at 16:21, 30 March 2025

2025-03-30T16:21:08Z

← Older revision		Revision as of 11:21, 30 March 2025
Line 13:		Line 13:
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Est igitur una regula ad probandum aliquid non esse proprium alicuius, talis: quod non est convertibile cum aliquo, non est proprium illius; sicut sequitur `posse movere se non est convertibile cum homine, igitur posse movere se non est proprium hominis'.		\|Est igitur una regula ad probandum aliquid non esse proprium alicuius, talis: quod non est convertibile cum aliquo, non est proprium illius; sicut sequitur `posse movere se non est convertibile cum homine, igitur posse movere se non est proprium hominis'.
	\|There is therefore one rule for proving that something is not a property of something, such that what is not convertible with something is not its property; as it follows, `to be able to move oneself is not interchangeable with man, therefore to be able to move oneself is not a property of man.'		\|There is therefore one rule for proving that something is not a property of something, such that what is not convertible with something is not its property; as it follows, 'to be able to move oneself is not interchangeable with man, therefore, to be able to move oneself is not a property of man.'
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Sciendum quod in isto consequente `posse movere se non est proprium hominis' subiectum non supponit personaliter, sed supponit pro uno praedicabili, sive illud sit intentio animae sive vox vel aliud signum ad placitum institutum, ideo vel supponit simpliciter vel materialiter.		\|Sciendum quod in isto consequente `posse movere se non est proprium hominis' subiectum non supponit personaliter, sed supponit pro uno praedicabili, sive illud sit intentio animae sive vox vel aliud signum ad placitum institutum, ideo vel supponit simpliciter vel materialiter.
	\|It should be known that in this consequence, `it is not the property of a man to be able to move himself,' he does not supposit ~~the subject~~ personally, but ~~he assumes~~ it as a predicable ~~one~~, whether it be the intention of the soul or the voice or some other sign established by convention, therefore he supposits either simply or materially.		\|It should be known that in this consequence, 'it is not the property of a man to be able to move himself,' the subject does not supposit personally, but it supposits as one of a predicable, whether it be the intention of the soul or the voice or some other sign established by convention, therefore he supposits either simply or materially.
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Potest tamen inferri ex antecedente in quo omnes termini supponunt personaliter et significative, sic `aliud ab homine potest movere se, igitur {{p\|674}} posse movere se non est proprium hominis'; et sic `non omnis homo potest movere se, igitur posse movere se non est proprium hominis'.		\|Potest tamen inferri ex antecedente in quo omnes termini supponunt personaliter et significative, sic `aliud ab homine potest movere se, igitur {{p\|674}} posse movere se non est proprium hominis'; et sic `non omnis homo potest movere se, igitur posse movere se non est proprium hominis'.

Ragnarr49 at 15:53, 30 March 2025

2025-03-30T15:53:29Z

← Older revision		Revision as of 10:53, 30 March 2025
Line 7:		Line 7:
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|CAP. 20. DE REGULIS PER QUAS INFERTUR ALIQUID ESSE VEL NON ESSE PROPRIUM ALICUIUS.		\|CAP. 20. DE REGULIS PER QUAS INFERTUR ALIQUID ESSE VEL NON ESSE PROPRIUM ALICUIUS.
	\|Chapter 29. On the rules by which it is inferred that something is or is not a property of something else.		\|Chapter 20. On the rules by which it is inferred that something is or is not a property of something else.
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Istis visis ponendae sunt aliquae regulae quibus potest probari aliquid esse proprium vel non esse proprium alicuius. Et primo ad probandum proprium de aliquo, accipiendo proprium pro illo quod convenit omni et soli et semper et distinguitur ab omni genere, differentia et definitione et accidente et composito ex his; secundo circa proprium quod componitur ex genere et differentia etc..		\|Istis visis ponendae sunt aliquae regulae quibus potest probari aliquid esse proprium vel non esse proprium alicuius. Et primo ad probandum proprium de aliquo, accipiendo proprium pro illo quod convenit omni et soli et semper et distinguitur ab omni genere, differentia et definitione et accidente et composito ex his; secundo circa proprium quod componitur ex genere et differentia etc..

Ragnarr49 at 12:33, 27 February 2025

2025-02-27T12:33:41Z

← Older revision		Revision as of 07:33, 27 February 2025
Line 43:		Line 43:
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Et est notandum quod proprium hic definitum et propria passio convertuntur, et tamen proprium alicuius et passio eiusdem non convertuntur. Unde aliquid est passio hominis, et tamen non est proprium hominis; sicut propria passio animalis est etiam passio hominis, et tamen non est proprium hominis.		\|Et est notandum quod proprium hic definitum et propria passio convertuntur, et tamen proprium alicuius et passio eiusdem non convertuntur. Unde aliquid est passio hominis, et tamen non est proprium hominis; sicut propria passio animalis est etiam passio hominis, et tamen non est proprium hominis.
	\|And it must be noted that the property defined here both that properties ~~passion~~ are converted, and yet a property of something and ~~a passion~~ of the same are not converted. Hence something is ~~a passion~~ of man, and yet it is not a property of man; just as the properties ~~passion~~ of an animal is also the ~~passion~~ of man, and yet it is not a property of a man.		\|And it must be noted that the property defined here both that properties attribute are converted, and yet a property of something and an attribute of the same are not converted. Hence something is an attribute of man, and yet it is not a property of man; just as the properties attribute of an animal is also the attribute of man, and yet it is not a property of a man.
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Et si dicatur quod tunc divisio universalium non est sufficiens in genus, differentiam, speciem, proprium et accidens, quia aliquid est praedicabile de homine quod neque est accidens homini, neque proprium, neque genus, neque species, neque differentia ipsius: Dicendum quod ista divisio bene intellecta est sufficiens.		\|Et si dicatur quod tunc divisio universalium non est sufficiens in genus, differentiam, speciem, proprium et accidens, quia aliquid est praedicabile de homine quod neque est accidens homini, neque proprium, neque genus, neque species, neque differentia ipsius: Dicendum quod ista divisio bene intellecta est sufficiens.
Line 49:		Line 49:
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Unde omne praedicabile de homine, commune omnibus hominibus, est genus vel differentia vel species vel proprium vel accidens; non tamen ex hoc sequitur quod omne tale sit genus hominis vel species hominis vel differentia hominis vel proprium hominis vel accidens hominis, quia proprium animalis praedicatur de homine, et est proprium, quamvis non sit proprium hominis, est tamen passio hominis.		\|Unde omne praedicabile de homine, commune omnibus hominibus, est genus vel differentia vel species vel proprium vel accidens; non tamen ex hoc sequitur quod omne tale sit genus hominis vel species hominis vel differentia hominis vel proprium hominis vel accidens hominis, quia proprium animalis praedicatur de homine, et est proprium, quamvis non sit proprium hominis, est tamen passio hominis.
	\|Hence everything that can be predicated of man, common to all men, is a genus, or difference, or species, or property, or accident; yet it does not follow from this that every such thing is the genus of man, or the species of man, or the difference of man, or the property of man, or the accident of man, because a property of an animal is predicated of man, and is a property, although it is not a property of man, yet it is ~~a passion~~ of man.		\|Hence everything that can be predicated of man, common to all men, is a genus, or difference, or species, or property, or accident; yet it does not follow from this that every such thing is the genus of man, or the species of man, or the difference of man, or the property of man, or the accident of man, because a property of an animal is predicated of man, and is a property, although it is not a property of man, yet it is an attribute of man.
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Et ita proprium et passio convertuntur, et tamen proprium hominis et passio hominis non {{p\|676}} convertuntur. Aliter potest dici quod ibi accipitur proprium large pro passione praedicabili per se secundo modo.		\|Et ita proprium et passio convertuntur, et tamen proprium hominis et passio hominis non {{p\|676}} convertuntur. Aliter potest dici quod ibi accipitur proprium large pro passione praedicabili per se secundo modo.
	\|And thus property and ~~passion~~ are converted, and yet a property of a man and ~~a passion~~ of a man are not converted. In another way it may be said that there the property is taken freely for ~~a passion~~ predicable by itself in the second mode.		\|And thus property and attribute are converted, and yet a property of a man and an attribute of a man are not converted. In another way it may be said that there the property is taken freely for an attribute predicable by itself in the second mode.
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Ex praedictis potest patere quod omnia talia sunt propria Dei `creativum', `gubernativum',		\|Ex praedictis potest patere quod omnia talia sunt propria Dei `creativum', `gubernativum',
Line 73:		Line 73:
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Similiter, `habere tres angulos aequales duobus rectis' dicitur esse passio trianguli, et tamen haec non est necessaria `triangulus habet tres' etc.. Unde breviter dicendo: frequenter per tales propositiones quae ponuntur necessariae intelliguntur propositiones condicionales vel propositiones de possibili vel aequivalentes eis, quae necessariae sunt.		\|Similiter, `habere tres angulos aequales duobus rectis' dicitur esse passio trianguli, et tamen haec non est necessaria `triangulus habet tres' etc.. Unde breviter dicendo: frequenter per tales propositiones quae ponuntur necessariae intelliguntur propositiones condicionales vel propositiones de possibili vel aequivalentes eis, quae necessariae sunt.
	\|Similarly, `having three angles equal to two right ~~lines~~' is said to be ~~a passion~~ of a triangle, and yet this is not necessary: `a triangle has three' etc. Hence, briefly speaking: frequently by such propositions which are considered necessary are meant conditional propositions or propositions about the possible or equivalent to those which are necessary.		\|Similarly, `having three angles equal to two right angles' is said to be an attribute of a triangle, and yet this is not necessary: `a triangle has three' etc. Hence, briefly speaking: frequently by such propositions which are considered necessary are meant conditional propositions or propositions about the possible or equivalent to those which are necessary.
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Ali{{p\|677}}quando autem accipitur proprium stricte, et sic definitur prius, quod est `necessario praedicabile' etc.. Et si quaeratur an proprium sive passio possit esse sine suo subiecto, dicendum est quod de virtute sermonis debet concedi quod subiectum potest esse naturaliter sine sua propria passione et similiter propria passio potest esse sine suo subiecto, quia passio non est nisi intentio sive conceptus animae vel signum ad placitum institutum.		\|Ali{{p\|677}}quando autem accipitur proprium stricte, et sic definitur prius, quod est `necessario praedicabile' etc.. Et si quaeratur an proprium sive passio possit esse sine suo subiecto, dicendum est quod de virtute sermonis debet concedi quod subiectum potest esse naturaliter sine sua propria passione et similiter propria passio potest esse sine suo subiecto, quia passio non est nisi intentio sive conceptus animae vel signum ad placitum institutum.
	\|Sometimes, however, propery is taken strictly, and is thus defined first, which is 'necessarily predicable', etc. And if it is asked whether a property or ~~a passion~~ can exist without its subject, it must be said that from the power of speech it must be granted that a subject can naturally exist without its own ~~passion~~, and similarly properties ~~passion~~ can exist without its subject, because ~~a passion~~ is nothing but an intention or concept of the soul or a sign instituted by convention.		\|Sometimes, however, propery is taken strictly, and is thus defined first, which is 'necessarily predicable', etc. And if it is asked whether a property or an attribute can exist without its subject, it must be said that from the power of speech it must be granted that a subject can naturally exist without its own attribute, and similarly properties attribute can exist without its subject, because an attribute is nothing but an intention or concept of the soul or a sign instituted by convention.
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Et similiter est de subiecto.		\|Et similiter est de subiecto.
Line 82:		Line 82:
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Et manifestum est quod haec intentio potest esse sine illa et e converso et similiter hoc signum ad placitum institutum potest esse sine illo et e converso. Sed quod auctores dicunt quod subiectum non potest esse sine sua propria passione nec e converso, debet sic intelligi, quod scilicet propositio non potest esse falsa in qua praedicatur proprium vel passio de suo subiecto, omnibus terminis supponentibus personaliter et significative, si sit passio primo modo dicta.		\|Et manifestum est quod haec intentio potest esse sine illa et e converso et similiter hoc signum ad placitum institutum potest esse sine illo et e converso. Sed quod auctores dicunt quod subiectum non potest esse sine sua propria passione nec e converso, debet sic intelligi, quod scilicet propositio non potest esse falsa in qua praedicatur proprium vel passio de suo subiecto, omnibus terminis supponentibus personaliter et significative, si sit passio primo modo dicta.
	\|And it is clear that this intention can be without it and vice versa, and similarly this sign can be established at will without it and vice versa. But what the authors say, that the subject cannot be without its own ~~passion~~, and vice versa, must be understood in this way, namely, that a proposition cannot be false in which a property or ~~passion~~ is predicated of its subject, with all the terms suppositing personally and significantly, if the ~~passion~~ is said in the first mode.		\|And it is clear that this intention can be without it and vice versa, and similarly this sign can be established at will without it and vice versa. But what the authors say, that the subject cannot be without its own attribute, and vice versa, must be understood in this way, namely, that a proposition cannot be false in which a property or attribute is predicated of its subject, with all the terms suppositing personally and significantly, if the attribute is said in the first mode.
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Si autem sit passio secundo modo dicta, tunc non poterit talis propositio esse falsa si esse exsistere verificetur de suo subiecto supponente personaliter. Sicut quamvis haec intentio `rudibilis' possit esse in anima nullo asino exsistente et etiam hac intentione `asinus' non existente in anima et e converso, tamen impossibile est quod haec sit falsa `omnis asinus est rudibilis' dum haec est vera `asinus est'.		\|Si autem sit passio secundo modo dicta, tunc non poterit talis propositio esse falsa si esse exsistere verificetur de suo subiecto supponente personaliter. Sicut quamvis haec intentio `rudibilis' possit esse in anima nullo asino exsistente et etiam hac intentione `asinus' non existente in anima et e converso, tamen impossibile est quod haec sit falsa `omnis asinus est rudibilis' dum haec est vera `asinus est'.
	\|But if the ~~passion~~ is said in the second mode, then such a proposition cannot be false if it is verified that it exists in relation to its suppositing subject personally. Just as although this intention `rude' can exist in the soul without an ass existing and also this intention be ``donkey'' does not exist in the soul and vice versa, it is still impossible for this to be false `every donkey is rude' while this is true `a donkey exists'.		\|But if the attribute is said in the second mode, then such a proposition cannot be false if it is verified that it exists in relation to its suppositing subject personally. Just as although this intention `rude' can exist in the soul without an ass existing and also this intention be ``donkey'' does not exist in the soul and vice versa, it is still impossible for this to be false `every donkey is rude' while this is true `a donkey exists'.
	\|- valign = top		\|- valign = top
	\|Et isto modo debent glossari omnes auctoritates quae dicunt quod subiectum non potest esse sine proprio vel sine sua propria passione et e converso.		\|Et isto modo debent glossari omnes auctoritates quae dicunt quod subiectum non potest esse sine proprio vel sine sua propria passione et e converso.
	\|And in this way must be glossed all the statements which say that a subject cannot exist without its property ~~passion~~ or vice versa.		\|And in this way must be glossed all the statements which say that a subject cannot exist without its property attribute or vice versa.
	\|}		\|}
	==Notes==		==Notes==
	{{reflist}}		{{reflist}}
	[[Category:Untranslated]]		[[Category:Untranslated]]

Ragnarr49 at 13:02, 24 February 2025

2025-02-24T13:02:00Z

Show changes

Edward Ockham at 13:59, 13 June 2015

2015-06-13T13:59:07Z

New page

{{Nextpage|[[../Chapter 19|Chapter 19]]|[[../Chapter 21|Chapter 21]]}}

{| border=1 cellpadding=10
!valign = top width=45%|Latin
!valign = top width=55%|English
|- valign = top
|CAP. 20. DE REGULIS PER QUAS INFERTUR ALIQUID ESSE VEL NON ESSE PROPRIUM ALICUIUS.
|
|- valign = top
|Istis visis ponendae sunt aliquae regulae quibus potest probari aliquid esse proprium vel non esse proprium alicuius. Et primo ad probandum proprium de aliquo, accipiendo proprium pro illo quod convenit omni et soli et semper et distinguitur ab omni genere, differentia et definitione et accidente et composito ex his; secundo circa proprium quod componitur ex genere et differentia etc..
|
|- valign = top
|Est igitur una regula ad probandum aliquid non esse proprium alicuius, talis: quod non est convertibile cum aliquo, non est proprium illius; sicut sequitur `posse movere se non est convertibile cum homine, igitur posse movere se non est proprium hominis'.
|
|- valign = top
|Sciendum quod in isto consequente `posse movere se non est proprium hominis' subiectum non supponit personaliter, sed supponit pro uno praedicabili, sive illud sit intentio animae sive vox vel aliud signum ad placitum institutum, ideo vel supponit simpliciter vel materialiter.
|
|- valign = top
|Potest tamen inferri ex antecedente in quo omnes termini supponunt personaliter et significative, sic `aliud ab homine potest movere se, igitur {{p|674}} posse movere se non est proprium hominis'; et sic `non omnis homo potest movere se, igitur posse movere se non est proprium hominis'.
|
|- valign = top
|Et etiam potest inferri ex antecedente in quo idem supponit simpliciter vel materialiter, sicut dictum est, <sic> `posse movere se non est convertibile cum homine, igitur posse movere se non est proprium hominis'.
|
|- valign = top
|Et tenet quaelibet praedictarum consequentiarum per istam regulam `quod non est convertibile cum aliquo, non est proprium ipsius'. Et sicut est de ista regula, ita est de omnibus aliis circa proprium, quod quaelibet potest deservire uni consequentiae in qua omnes termini antecedentis supponunt personaliter et significative, et alteri in qua idem termini supponunt simpliciter vel materialiter in consequente sicut in antecedente.
|
|- valign = top
|Alia regula est: illud quod significat vel consignificat vel connotat pauciora non est proprium illius quod significat vel connotat plura; sicut sequitur `homo connotat vel significat pauciora quam risibile, igitur homo non est proprium risibilis'.
|
|- valign = top
|Ratio istius regulae est quod semper proprium magis natum est praedicari de illo cuius est proprium quam e converso et est magis propria praedicatio illa quam e converso. Nunc autem illud quod pauciora significat, --- accipiendo `significare' communiter, scilicet pro significare principaliter vel connotare vel consignificare ---, magis natum est subici quam illud quod plura significat.
|
|- valign = top
|Et ideo illud quod pauciora significat numquam est proprium illius quod plura significat; et propter hoc `creativum' est proprium Dei, `creabile' est proprium creaturae, et sic de aliis. Alia quae sunt necessaria in scientiis specialibus circa naturam proprii sciri possunt per illas regulas quae dictae sunt, ubi dictum est de regulis deservientibus consequentiis in quibus omnes termini suppo{{p|675}}nunt personaliter et significative.
|
|- valign = top
|Ideo ista ad praesens de proprio, isto modo dicto, sufficiant ad probandum aliquid non esse proprium alicuius. Sed ad probandum aliquid esse proprium sufficit probare quod propositio in qua praedicatur de subiecto sit necessaria, et quod non sit per se primo modo dicendi per se, et quod sit convertibile cum subiecto, et quod praedicatum importet plura quam subiectum.
|
|- valign = top
|Ut sic ista possit esse descriptio proprii: proprium est praedicabile necessario de subiecto per se secundo modo, plura importans quam subiectum convertibile cum eodem. Per primam particulam excluditur accidens, quod vocatur contingenter praedicabile; per secundam excluditur tam genus quam differentia; per tertiam excluditur quodlibet subiectum respectu proprii; per quartam excluditur proprium communioris.
|
|- valign = top
|Et est notandum quod proprium hic definitum et propria passio convertuntur, et tamen proprium alicuius et passio eiusdem non convertuntur. Unde aliquid est passio hominis, et tamen non est proprium hominis; sicut propria passio animalis est etiam passio hominis, et tamen non est proprium hominis.
|
|- valign = top
|Et si dicatur quod tunc divisio universalium non est sufficiens in genus, differentiam, speciem, proprium et accidens, quia aliquid est praedicabile de homine quod neque est accidens homini, neque proprium, neque genus, neque species, neque differentia ipsius: Dicendum quod ista divisio bene intellecta est sufficiens.
|
|- valign = top
|Unde omne praedicabile de homine, commune omnibus hominibus, est genus vel differentia vel species vel proprium vel accidens; non tamen ex hoc sequitur quod omne tale sit genus hominis vel species hominis vel differentia hominis vel proprium hominis vel accidens hominis, quia proprium animalis praedicatur de homine, et est proprium, quamvis non sit proprium hominis, est tamen passio hominis.
|
|- valign = top
|Et ita proprium et passio convertuntur, et tamen proprium hominis et passio hominis non {{p|676}} convertuntur. Aliter potest dici quod ibi accipitur proprium large pro passione praedicabili per se secundo modo.
|
|- valign = top
|Ex praedictis potest patere quod omnia talia sunt propria Dei `creativum', `gubernativum',
|
|- valign = top
|'redemptivum', `beatificativum' et huiusmodi. Similiter omnia talia `posse peccare', `posse mereri', `posse recipere beatitudinem', `posse damnari' et huiusmodi sunt propria creaturae rationalis.
|
|- valign = top
|Est autem notandum quod ista non dicuntur propria rerum extra, sed sunt propria intentionum seu conceptuum animae vel vocum seu aliorum signorum ad placitum institutorum, quia cum talibus terminis convertuntur et de eis convertibiliter praedicantur, et de quocumque dicitur unum et reliquum.
|
|- valign = top
|Et hoc est verum quando omnes termini istarum propositionum supponunt personaliter et significative. Ultimo sciendum quod proprium incomplexum aliquando sumitur large, et tunc non requiritur quod necessario praedicetur de suo subiecto, sed sufficit quod non sit possibile simul esse exsistere verificari de suo subiecto et ipsum negari a suo subiecto.
|
|- valign = top
|Et sic `creari' potest dici proprium entis ut ens est praecise commune creaturis, quia quamvis haec non sit necessaria `ens creatur', tamen ista non stant simul `ens est' --- accipiendo ens praecise pro creaturis sive aliis a Deo --- et `ens non est creatura'.
|
|- valign = top
|Sic etiam `maius sua parte' potest dici proprium `totius', quia quamvis haec non sit necessaria `omne totum est maius sua parte', quia si nullum totum esset, --- quod est possibile per potentiam divinam ---, nullum totum esset maius sua parte; tamen ista non stant simul `aliquod totum est' et `totum non est maius sua parte'.
|
|- valign = top
|Similiter, `habere tres angulos aequales duobus rectis' dicitur esse passio trianguli, et tamen haec non est necessaria `triangulus habet tres' etc.. Unde breviter dicendo: frequenter per tales propositiones quae ponuntur necessariae intelliguntur propositiones condicionales vel propositiones de possibili vel aequivalentes eis, quae necessariae sunt.
|
|- valign = top
|Ali{{p|677}}quando autem accipitur proprium stricte, et sic definitur prius, quod est `necessario praedicabile' etc.. Et si quaeratur an proprium sive passio possit esse sine suo subiecto, dicendum est quod de virtute sermonis debet concedi quod subiectum potest esse naturaliter sine sua propria passione et similiter propria passio potest esse sine suo subiecto, quia passio non est nisi intentio sive conceptus animae vel signum ad placitum institutum.
|
|- valign = top
|Et similiter est de subiecto.
|
|- valign = top
|Et manifestum est quod haec intentio potest esse sine illa et e converso et similiter hoc signum ad placitum institutum potest esse sine illo et e converso. Sed quod auctores dicunt quod subiectum non potest esse sine sua propria passione nec e converso, debet sic intelligi, quod scilicet propositio non potest esse falsa in qua praedicatur proprium vel passio de suo subiecto, omnibus terminis supponentibus personaliter et significative, si sit passio primo modo dicta.
|
|- valign = top
|Si autem sit passio secundo modo dicta, tunc non poterit talis propositio esse falsa si esse exsistere verificetur de suo subiecto supponente personaliter. Sicut quamvis haec intentio `rudibilis' possit esse in anima nullo asino exsistente et etiam hac intentione `asinus' non existente in anima et e converso, tamen impossibile est quod haec sit falsa `omnis asinus est rudibilis' dum haec est vera `asinus est'.
|
|- valign = top
|Et isto modo debent glossari omnes auctoritates quae dicunt quod subiectum non potest esse sine proprio vel sine sua propria passione et e converso.
|
|}
==Notes==
{{reflist}}
[[Category:Untranslated]]