http://logicmuseum.com/x/index.php?action=history&feed=atom&title=Authors%2FDuns_Scotus%2FOrdinatio%2FOrdinatio_I_%28Quaracchi%29%2FPrologus%2FQ1%2FA5 2026-10-24T13:02:52Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.39.17 http://logicmuseum.com/x/index.php?title=Authors/Duns_Scotus/Ordinatio/Ordinatio_I_(Quaracchi)/Prologus/Q1/A5&diff=4838&oldid=prev 2012-03-31T15:20:55Z

<p>Created page with &quot;{{Nextpage|[[../A4|ARTICLE 4]]|[[../../Q2|QUAESTIO 2]]}} &lt;br&gt; *<a href="#S1">Solutio argumenti a</a> *<a href="#S2">Solutio argumenti b</a> *<a href="#S3">Solutio argumenti c</a> *[[#S4|Solvitur arg. I. ...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{Nextpage|[[../A4|ARTICLE 4]]|[[../../Q2|QUAESTIO 2]]}} &lt;br&gt; <br /> <br /> *[[#S1|Solutio argumenti a]] <br /> *[[#S2|Solutio argumenti b]] <br /> *[[#S3|Solutio argumenti c]] <br /> *[[#S4|Solvitur arg. I. princ.]] <br /> *[[#S5|Solvitur arg. II. Princ.]] <br /> *[[#S6|Solvitur arg. III. Princ.]]<br /> <br /> &lt;br&gt; <br /> <br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;10&quot;<br /> |-<br /> ! valign=&quot;top&quot; width=&quot;45%&quot; | Latin <br /> ! valign=&quot;top&quot; width=&quot;55%&quot; | English<br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | Articulus V. solvuntur argumenta. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | § 1. — &#039;&#039;Solvuntur argumenta Philosophorum&#039;&#039;. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | 23. (25) - - &lt;div id=&quot;S1&quot;&gt;&lt;/div&gt;&#039;&#039;&#039;Solutio argumenti&#039;&#039;&#039; &#039;&#039;a&#039;&#039; n. 6. — Ad Argumenta &#039;&#039;pro opinione Aristotelis&#039;&#039;. — Ad &#039;&#039;primum&#039;&#039; dico quod cognitio dependet ab &#039;&#039;anima cognoscente&#039;&#039; et &#039;&#039;obiecto cognito&#039;&#039;; quia secundum August., IX. &#039;&#039;De Trin. c. ult&#039;&#039;., &#039;&#039;a cognoscente et cognito paritur notitia&#039;&#039;. Licet ergo anima habeat sufficiens activum et passivum intra se pro quanto actio respectu cognitionis convenit &#039;&#039;animae&#039;&#039;, non tamen habet intra se sufficiens activum pro quanto actio [24] convenit &#039;&#039;obiecto&#039;&#039;, quia sic &#039;&#039;est ut tabula nuda&#039;&#039;, ut dicitur &#039;&#039;De Anima&#039;&#039;. Est igitur intellectus agens &#039;&#039;quo est omnia facere&#039;&#039;: verum est in quantum * factio sive * actio competit animae respectu cognitionis, et non in quantum obiectum est activum. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | Ad &#039;&#039;confirmationem&#039;&#039; rationis dico ad &#039;&#039;maiorem&#039;&#039; quod &#039;&#039;natura&#039;&#039; quandoque accipitur pro &#039;&#039;principio intrinseco motus vel quietis&#039;&#039; prout describitur &#039;&#039;II. Physicorum&#039;&#039;: quandoque pro principio &#039;&#039;activo naturali&#039;&#039;, prout natura distinguitur contra &#039;&#039;artem&#039;&#039; sive propositum propter oppositum modum principiandi, *sive sit intrinsecum, sive non, dicitur, modo sit naturale * — &#039;&#039;Primo modo&#039;&#039; non est vera &#039;&#039;maior&#039;&#039;; quia non correspondet omni passivo naturali principium activum quod sic sit natura, quia multa sunt naturaliter receptiva alicuius perfectionis, cuius non habent principium &#039;&#039;intrinsecum&#039;&#039; activum. — &#039;&#039;Secundo modo&#039;&#039; etiam propositio &#039;&#039;maior&#039;&#039; est falsa in quibusdam, quando scilicet natura propter sui excellentiam ordinatur naturaliter ad recipiendum perfectionem ita eminentem, quod non possit subesse causalilati agentis naturalis secundo modo dicti; et ita est in proposito <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | — Cum &#039;&#039;probatur maior&#039;&#039;, dico quod potentia passiva non est frustra in natura; quia licet per agens naturale non possit principaliter reduci ad actum, tamen potest per tale agens &#039;&#039;dispositio&#039;&#039; ad ipsum induci, et potest per aliquod aliud agens in natura, id est in tota coordinatione entium, puta per agens * primum * &#039;&#039;supernaturale&#039;&#039;, complete reduci ad actum. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | (26) &#039;&#039;Obiectio&#039;&#039;. — &#039;&#039;Si autem obiiciatur&#039;&#039;, quod illud vilificat naturam, quod ipsa non possit consequi perfectionem suam e naturalibus, cum natura minus deficiat in nobilioribus, ex II &#039;&#039;Coeli et Mundi, respondeo&#039;&#039;: si felicitas nostra consisteret in speculatione illa suprema, ad quam possumus &#039;&#039;nunc naturaliter&#039;&#039; attingere, non diceret Philosophus naturam deficere in necessariis; nunc autem concedo illam posse naturaliter haberi et ultra hoc dico aliam eminentiorem posse &#039;&#039;naturaliter recipi&#039;&#039;: ergo in hoc magis dignificatur natura quam si suprema si possibilis poneretur solum esse illa naturalis. Nec mirum quod ad maiorem perfectionem sit capacitas passiva in aliqua natura quam eius causalitas activa se extendat, * ut patet de corpore humano *. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | — Illud autem quod additur de II. &#039;&#039;Coeli e Mundi&#039;&#039; non est ad propositum; quia Philosophus loquitur ibi[25]dem de organis correspondentibus potentiae motivae, si * ipsa * inesset stellis, quod natura dedisset eis organa; et concedo universaliter, quod cui datur potentia quae nata est esse organica, ei datur a natura organum, in non orbatis dico; sed in proposito dico quod data est potentia, sed non organica: non tamen sunt naturaliter data omnia alia praeter potentiam concurrentia ad actum. A Philosopho igitur ibi haberi potest quod naturaliter ordinabile ad aliquem actum vel obiectum naturaliter habet potentiam ad illud et * ad * organum * requisitum ad actum, * si potentia est organica; sed non sic est de posterioribus requisitis ad actum. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | Aliter tamen posset dici ad &#039;&#039;maiorem&#039;&#039;, quod ipsa est vera loquendo de potentia passiva naturali ut passiva comparatur ad &#039;&#039;activam&#039;&#039;; non autem ut passiva comparatur ad &#039;&#039;actum receptum&#039;&#039;. Differentia membrorum patet in principio &#039;&#039;solutionis&#039;&#039; * istius * &#039;&#039;quaestionis&#039;&#039; [n. 18]. — &#039;&#039;Minor&#039;&#039; vero est vera secundo modo, non primo. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | Posset autem &#039;&#039;tertio modo&#039;&#039; facilius dici ad &#039;&#039;minorem&#039;&#039;, negando quod licet absolute intellectus possibilis sit naturaliter receptivus talis intellectionis, non tamen &#039;&#039;pro statu isto&#039;&#039;, causa cuius dicetur inferius, &#039;&#039;distinctione tertia&#039;&#039;. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | 24. (27) — &lt;div id=&quot;S2&quot;&gt;&lt;/div&gt;&#039;&#039;&#039;Solutio arg&#039;&#039;&#039;. &#039;&#039;b&#039;&#039; n. 6. — &#039;&#039;a) Aliorum solutio improbatur&#039;&#039;. — Ad &#039;&#039;secundum dicitur&#039;&#039; quod diversa &#039;&#039;ratio&#039;&#039; scibilis diversitatem scientiarum inducit: eamdem enim conclusionem demonstrat Astrologus et Naturalis: puta, quod &#039;&#039;terra est rotunda&#039;&#039;; sed Astrologus per medium mathematicum, id est a materia abstractum; Naturalis autem per medium circa materiam consideratum. Unde nihil prohibet de eisdem rebus, de quibus philosophicae scientiae tractant, secundum quod sunt cognoscibilia lumine naturalis rationis, etiam aliam scientiam tractare, secundum quod cognoscuntur lumine divinae revelationis. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | &#039;&#039;Contra hoc&#039;&#039;: Si de cognoscibilibus in Theologia est * cognitio tradita vel * possibilis tradi in aliis scientiis, licet in alio lumine, ergo non est de eis necessaria cognitio theologica. — &#039;&#039;Consequentia&#039;&#039; patet in exemplo eius, quia per medium physicum cognoscens terram esse rotundam, non indiget cognitione eius per medium mathematicum, tamquam simpliciter necessarium. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | [26] Dicta autem responsio ad &#039;&#039;secundum&#039;&#039; exponitur sic, * quod scilicet * habitus et est &#039;&#039;habitus&#039;&#039;, et &#039;&#039;est forma&#039;&#039;: in quantum est &#039;&#039;habitus&#039;&#039; habet distinctionem ab obiecto: * sed * in quantum est &#039;&#039;forma&#039;&#039; potest distingui a principio activo: respectu autem habitus scientifici principia sunt causae effectivae. Licet igitur ubi est idem scibile, puta, quod &#039;&#039;terra est rotunda&#039;&#039;, non sit distinctio per &#039;&#039;obiecta&#039;&#039;, tamen est ibi distinctio per &#039;&#039;principia&#039;&#039;, quibus Mathematicus et Physicus hoc ostendunt: et ita est distinctio habituum, in quantum sunt formae, * et non in quantum sunt habitus *. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | &#039;&#039;Contra istud&#039;&#039;: Forma est communis *seu consequens * ad habitum, quia omnis habitus est forma, et non e converso: impossibile est autem aliqua esse distincta in ratione superioris, et non esse distincta in ratione inferioris; ergo impossibile est aliqua esse distincta in ratione formae, et tamen esse indistincte in ratione habituum; hoc enim esset ac si aliqua essent distincta in ratione animalis, et indistincta in ratione hominis. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | Praeterea, supponit quod principia sunt distinctiva habitus conclusionis in * aliquo * alio genere causae quam ut principia effectiva; quod falsum est, quia si aliquam rationem causae distinctivae habent ad habitos istos, non habent nisi rationem causae effectivae. — Praeterea, semper stat ratio: quia quantumcumque possent poni habitus cognoscitivi distincti, non tamen salvatur necessitas unius habitus, quasi alia cognitio sit impossibilis, ponendo possibilitatem alterius habitus undecumque distincti. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | &#039;&#039;b) Solutio Doctoris&#039;&#039;. — Ideo ad argumentum respondeo, quod in illis scientiis speculativis etsi tractetur &#039;&#039;de omnibus&#039;&#039; speculabilibus, non tamen &#039;&#039;quantum ad omnia cognoscibilia&#039;&#039; de eis, quia non quantum ad &#039;&#039;propria&#039;&#039; eorum cognoscibilia, sicut patuit prius in &#039;&#039;tertia&#039;&#039; ratione principali contra opinionem Philosophorum [n. 13]. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | 25. (29) — &lt;div id=&quot;S3&quot;&gt;&lt;/div&gt;&#039;&#039;&#039;Solvitur arg&#039;&#039;&#039;. &#039;&#039;c&#039;&#039; n. 6. — &#039;&#039;a) Aliorum solutiones&#039;&#039;. — Ad &#039;&#039;tertium respondetur&#039;&#039; sic: quod prima principia non possunt applicari ad conclusiones aliquas nisi &#039;&#039;sensibiles&#039;&#039;: tum quia termini eorum sunt abstracti a sensibilibus, et ita sapiunt naturam eorum: tum quia intellectus agens, per quem debet fieri applicatio, limitatur ad sensibilia. — &#039;&#039;Contra&#039;&#039;, certum est intellectui quod illa principia prima sunt vera non tantum in sen[27]sibilibus, sed in &#039;&#039;insensibilibus&#039;&#039;; non enim magis dubitatur quod contradictoria non sunt simul vera de eodem immateriali quam materiali; quare responsio nulla. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | &#039;&#039;b)&#039;&#039; Et ideo &#039;&#039;aliter dicitur&#039;&#039;, quod terminus primi principii est &#039;&#039;ens&#039;&#039; quod dividitur in &#039;&#039;decem genera&#039;&#039;, et illud non extendit se ad obiectum theologicum. — &#039;&#039;Hoc nihil valet&#039;&#039;, quia non magis dubitamus quod contradictoria non sunt simul vera de Deo quam de altero, ut quod &#039;&#039;Deus est beatus&#039;&#039; et &#039;&#039;non beatus&#039;&#039;, *&#039;&#039;verus&#039;&#039; et &#039;&#039;non verus&#039;&#039;, quam de albo *. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | &#039;&#039;c) Alia datur responsio&#039;&#039;, quod ex &#039;&#039;maioribus&#039;&#039; solum non sequuntur conclusiones, sed cum &#039;&#039;minoribus&#039;&#039; adiunctis: nunc autem minores non sunt naturaliter manifestae, quae debent illis adiungi. — &#039;&#039;Contra&#039;&#039;, minores sumendae sub primis principiis praedicant de sumptis sub terminos subiectos primorum principiorum: sed notum est terminos primorum principiorum dici de quolibet, quia sunt communissimi; ergo ... <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | (30) &#039;&#039;d) Solutio Doctoris&#039;&#039;. — Ideo &#039;&#039;respondeo&#039;&#039;, quod &#039;&#039;secunda pars minoris&#039;&#039; est falsa, haec scilicet, quod &#039;&#039;in primis principiis includuntur virtualiter omnes conclusiones scibiles&#039;&#039;. — Ad &#039;&#039;probationem&#039;&#039; dico, quod sicut termini subiecti sunt communes, ita et termini praedicati; quando igitur termini subiecti sic distributi accipiuntur pro omnibus, non accipiuntur nisi respectu terminorum praedicatorum, qui sunt communissimi, et per consequens virtute talium principiorum non sciuntur de inferioribus nisi praedicata &#039;&#039;communissima&#039;&#039;. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | — Hoc patet &#039;&#039;ratione&#039;&#039;: quia medium non potest esse &#039;&#039;propter quid&#039;&#039; respectu * alicuius * passionis, nisi * illa passio * includitur virtualiter in ratione illius medii: in ratione autem subiecti principii communismi non includitur &#039;&#039;propter quid&#039;&#039; aliqua passio particularis, sed tantum * passio * communissima: * idem subiectum non potest esse medium vel ratio cognoscendi alia nisi sub illa ratione communissima, et per consequens non est * ratio cognoscendi nisi passiones communissimas: sed praeter passiones communissimas sunt multae aliae passiones scibiles, ad quas non possunt rationes primorum * terminorum principiorum esse media, quia non includunt illas; ergo sunt multae veritates scibiles quae non includuntur in primis principiis. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | — Hoc patet ex hoc &#039;&#039;exemplo&#039;&#039;: quia istud, &#039;&#039;omne totum est maius sua parte&#039;&#039;, etsi includat &#039;&#039;quaternarius est maior binario&#039;&#039;, et alias [28] similes de eodem praedicato, non tamen includit istas, scilicet: &#039;&#039;quaternarius est&#039;&#039; «&amp;nbsp;&#039;&#039;duplus&#039;&#039;» ad &#039;&#039;binarium&#039;&#039;, et &#039;&#039;ternarius se habet in proportione sexquialtera ad dualitatem&#039;&#039;; nam ad ista praedicata oportet habere media specialia concludentia ipsa. — * Tertia &#039;&#039;probatio&#039;&#039; * &#039;&#039;logica&#039;&#039; est: quia licet contingat descendere sub subiecto universalis affirmativae, non tamen sub &#039;&#039;praedicato&#039;&#039;; multa autem praedicata contenta sub praedicatis primorum principiorum sunt scibilia de inferioribus ad subiecta illorum; igitur illa praedicata per prima principia non sciuntur de illis subiectis. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | (31) &#039;&#039;Contra istud obiicitur&#039;&#039;: De quolibet affirmatio vel negatio est de necessitate vera * et de nullo obiecto simul; * sequitur ergo de necessitate hoc esse &#039;&#039;album&#039;&#039; vel &#039;&#039;non album&#039;&#039;, ita quod licet ibi descendere sub praedicato et sub subiecto. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | — &#039;&#039;Respondeo&#039;&#039;: illud principium, &#039;&#039;de quolibet affirmatio vel negatio, etc&#039;&#039;, valet istam: &#039;&#039;de quolibet cuiuslibet contradictionis altera pars est vera, altera falsa&#039;&#039;; ubi &#039;&#039;duplex est distributio&#039;&#039; ex parte &#039;&#039;subiecti&#039;&#039;, scilicet de &#039;&#039;quolibet&#039;&#039; et &#039;&#039;cuiuslibet&#039;&#039;, et sub utroque distributo licet descendere; igitur de &#039;&#039;hoc huius contradictionis altera pars est vera, altera falsa&#039;&#039;. Sed sub praedicato &#039;&#039;confuse&#039;&#039; tantum non licet descendere, quia non sequitur: &#039;&#039;de quolibet cuiuslibet altera pars&#039;&#039;, etc, ergo &#039;&#039;haec&#039;&#039; pars; et ita in aliis principiis semper praedicatum universalis affirmativae stat &#039;&#039;confuse&#039;&#039; tantum, sive sint ibi duae distributiones in subiecto, sive una. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | — Et in proposito &#039;&#039;exemplo&#039;&#039; adhuc patet propositum, quia de homine * scibile * verum est quod sit &#039;&#039;risibilis&#039;&#039; nunquam tamen per hoc principium: &#039;&#039;de quolibet&#039;&#039;, etc. * de homine vero * potest plus inferri nisi &#039;&#039;risibile&#039;&#039; vel &#039;&#039;non risibile&#039;&#039;. Altera igitur pars praedicati disiuncti nunquam scietur de subiecto per hoc principium, sed requiritur aliquod principium speciale, * ut definitio subiecti vel passionis, quod est medium et ratio ad sciendum &#039;&#039;risibile&#039;&#039; determinate * de homine. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | § 2. — &#039;&#039;Solvuntur argumenia principalia&#039;&#039;. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | 26. (32) — &lt;div id=&quot;S4&quot;&gt;&lt;/div&gt;&#039;&#039;&#039;Solvitur arg. I. princ&#039;&#039;&#039;. — &#039;&#039;a) Aliorum solutio&#039;&#039;. Ad argumenta &#039;&#039;principalia&#039;&#039;. — Ad &#039;&#039;primum&#039;&#039; [n. 3a] distinguo de &#039;&#039;obiecto naturali&#039;&#039;, quod potest accipi vel pro eo ad quod &#039;&#039;naturaliter&#039;&#039;, sive ex actione causarum naturaliter activarum &#039;&#039;potest&#039;&#039; [29] &#039;&#039;potentia attingere&#039;&#039;, vel pro illo ad quod &#039;&#039;potentia naturaliter inclinatur&#039;&#039;, sive possit illud &#039;&#039;naturaliter&#039;&#039; attingere, sive non. — Posset ergo &#039;&#039;maior&#039;&#039; negari intelligendo * obiectum * &#039;&#039;naturale primo modo&#039;&#039;; quia obiectum primum est adaequatum potentiae, et ideo abstractum ab omnibus illis circa quae potest potentia operari; non autem oportet, si intellectus possit naturaliter intelligere tale &#039;&#039;commune&#039;&#039;, quod possit intelligere quodcumque contentum sub illo; quia intellectio alicuius contenti multo excellentior est intellectione &#039;&#039;confusa&#039;&#039; talis communis. — Et sic, concessa &#039;&#039;minore&#039;&#039; in utroque sensu, &#039;&#039;conclusio&#039;&#039; intenta non habetur, scilicet de &#039;&#039;naturaliter altingibili&#039;&#039;, quia sic &#039;&#039;maior&#039;&#039; fuit falsa. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | &#039;&#039;Contra hanc responsionem arguo&#039;&#039;, quia destruit seipsam. Primum enim obiectum est &#039;&#039;adaequatum&#039;&#039; potentiae, * etiam per ipsum, et verum est, * hoc est, quod nihil respicit potentia pro obiecto, nisi in quo est ratio illius primi, et in quocumque est ratio illius primi illud respicit potentia pro obiecto; ergo impossibile est aliquid esse obiectum &#039;&#039;primum&#039;&#039;. naturaliter, quin quodlibet contentum sub illo sit &#039;&#039;per se&#039;&#039; obiectum naturaliter; da enim oppositum, et tunc non est &#039;&#039;adaequatum&#039;&#039; universaliter sive * naturaliter, sed &#039;&#039;excedens&#039;&#039;, et aliquid eo inferius est adaequatum, et ita primum. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | — Ratio autem quae adducitur pro responsione fallit secundum fallaciam &#039;&#039;figurae dictionis&#039;&#039;; licet enim ens, ut est quoddam intelligibile uno actu, sicut homo est intelligibilis una intellectione, sit naturaliter attingibile, illa enim unica intellectio entis ut unius obiecti est naturalis, non tamen eris ut primum obiectum, id est &#039;&#039;adaequatum&#039;&#039;, potest poni * primum obiectum * naturaliter attingibile, nisi quodlibet sub eo contentum sit naturaliter attingibile; quia est primum obiectum ut includitur in omnibus per se obiectis. Commutatur igitur &#039;&#039;hoc aliquid&#039;&#039; in &#039;&#039;quale quid&#039;&#039;, cum arguit: ens est naturaliter attingibile; ergo ens ut primum obiectum, hoc est &#039;&#039;adaequatum&#039;&#039;, est naturaliter attingibile; quia &#039;&#039;antecedens&#039;&#039; est verum ut &#039;&#039;ens&#039;&#039; est unum intelligibile singulare, sicut &#039;&#039;album&#039;&#039;&amp;nbsp;; sed &#039;&#039;consequens&#039;&#039; concludit de ente ut includitur in omni intelligibili, non ut seorsum ab illis intellectum. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | (33) &#039;&#039;b) Solutio Doctoris&#039;&#039;. — Ad argumentum igitur est &#039;&#039;alia responsio&#039;&#039; realis: quod &#039;&#039;minor&#039;&#039; est falsa de obiecto naturali, id est &#039;&#039;naturaliter attingibili&#039;&#039;; vera alio modo de obiecto ad quod [30] &#039;&#039;naturaliter inclinatur&#039;&#039; potentia; et ita debet intelligi auctoritas Avicennae. — Quid autem sit ponendum obiectum primum &#039;&#039;naturaliter attingibile&#039;&#039;, de hoc infra, &#039;&#039;dist. 3&#039;&#039;&lt;ref&gt; q. 3&lt;/ref&gt;. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | &#039;&#039;Confirmatur&#039;&#039; responsio per Ansel. &#039;&#039;De Lib. Arbit. c. 2&#039;&#039;: &#039;&#039;Nullam&#039;&#039;, inquit, &#039;&#039;ut puto, habemus potestatem, quae sola sufficiat ad actum. Potestatem&#039;&#039; autem vocat quod nos communiter dicimus &#039;&#039;potentiam&#039;&#039;, sicut patet per exemplum eius de sensu visus. Non est igitur inconveniens potentiam esse naturaliter ordinatam ad obiectum, ad quod non potest naturaliter * ex causis naturalibus * attingere, sicut. quaelibet ex se sola ordinatur ad actum, et tamen non potest ex se sola attingere. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | 27: — &lt;div id=&quot;S5&quot;&gt;&lt;/div&gt;&#039;&#039;&#039;Solvitur arg. II. princ&#039;&#039;&#039;. — Ad &#039;&#039;secundum&#039;&#039; argumentum [n. 3 &#039;&#039;b&#039;&#039;] nego &#039;&#039;consequentiam&#039;&#039;. — Ad &#039;&#039;probationem&#039;&#039; patet ex dictis in responsione ad &#039;&#039;confirmationem primi&#039;&#039; argumenti pro opinione Philosophi [n. 23], quod &#039;&#039;superiora&#039;&#039; ordinantur ad perfectionem maiorem &#039;&#039;passive&#039;&#039; &#039;&#039;&#039;recipiendato&#039;&#039;&#039;, quam ipsa possint active producere, et per consequens istorum perfectio non potest produci nisi ab aliquo agente &#039;&#039;supernaturali&#039;&#039;: non sic est de perfectione &#039;&#039;inferiorum&#039;&#039;, quorum perfectio ultima potest subesse actioni agentium inferiorum. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | 28. — &lt;div id=&quot;S6&quot;&gt;&lt;/div&gt;&#039;&#039;&#039;Solvitur arg. III. princ&#039;&#039;&#039;. — Ad tertium [n. 3 &#039;&#039;c&#039;&#039;] &#039;&#039;dico&#039;&#039; quod veritati complexae alicui firmiter tenendae intellectus possibilis est improportionatus, hoc est, non est &#039;&#039;proportionatum mobile&#039;&#039; respectu talium agentium quae ex phantasmatibus et ex lumine naturali intellectus agentis non possunt cognosci. — &#039;&#039;Cum autem arguis&#039;&#039;: igitur fit proportionatus per aliquid aliud, &#039;&#039;concedo&#039;&#039;: et per aliud in ratione &#039;&#039;moventis&#039;&#039;, quia per &#039;&#039;movens supernaturale&#039;&#039; revelans assentit illi veritati; et per aliud in ratione &#039;&#039;formae&#039;&#039;, quia per istum assensum factum in ipso, qui est quasi quaedam inclinatio in intellectu ad illud obiectum proportionans illud isti. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | — Cum ultra de illo alio quaeris, an sit &#039;&#039;naturale&#039;&#039; vel &#039;&#039;supernaturale, dico&#039;&#039; quod &#039;&#039;supernaturale&#039;&#039;, sive intelligas de &#039;&#039;agente&#039;&#039;, sive de &#039;&#039;forma&#039;&#039;, — &#039;&#039;Cum infers&#039;&#039;: ergo intellectus est improportionatus ad illud, et per aliud proportionatur, &#039;&#039;dico&#039;&#039; quod ex se est in potentia &#039;&#039;obedientiali&#039;&#039; ad agens, et ita sufficienter proportionatur illi ad hoc ut ab ipso moveatur. Similiter ex se est capax illius assensus causati a tali agente, et [31] est &#039;&#039;naturaliter capax&#039;&#039;. Non oportet ergo ipsum per aliud proportionari illi assensui in recipiendo. <br /> | <br /> |- valign=&quot;top&quot;<br /> | — Statur igitur in secundo, non in primo, quia veritas ista revelata non est sufficienter inclinativa intellectus ad assentiendum sibi, et ita est improportianale agens, et passum sibi improportionale. Sed agens supernaturale est sufficienter inclinativum intellectus ad istam veritatem, causando in ipso assensum, quo proportionatur huic veritati, ita quod non oportet intellectum per aliud proportionari tali agenti, nec formae ab ipso impressae, sicut oportet ipsum proportionari tali obiecto per aliud, duplici modo praedicto. <br /> | <br /> |}<br /> <br /> == Notes ==<br /> <br /> {{reflist}} <br /> <br /> [[Category:Unchecked_scans]]</div>

Edward Ockham